Rode wijn risotto met paddenstoelen & porcini

Deze risotto ziet er misschien niet zo appetijtelijk uit, maar hij smaakt geweldig. Het geheim van risotto zit hem in geduld hebben en liefdevol blijven roeren. Nu ben ik van nature niet zo geduldig aangelegd, maar voor risotto breng ik maar al te graag wat extra geduld op. In het kader van tijd voor wat risottovariatie eens een keer een risotto met rode wijn. De combinatie met het eekhoorntjesbrood en verse paddenstoelen maakt dit recept heerlijk voor koude, donkere dagen. 

Burger time: portobello burger met knoflook, dragon & limoenmayonaise

Vanuit mijn voorliefde voor burgers is een van mijn goede voornemens voor 2014 om elke maand een zelfgemaakte burger te maken. Eerder maakte ik al deze entrecoteburger, een burger met gegrilde halloumi en deze epic bietenburger met feta en havermout. Eigenlijk kun je van alles wel een burger maken, dat maakt het ook zo leuk. De eerste burger dit jaar is een portobello op een broodje geworden. 

Bladerend door het kookboek van Sam Stern (lees hier de review) liep ik aan tegen deze portobelloburgers met knoflook, dragon en limoenmayonaise. De dragon zorgt voor een vage anijssmaak en knoflook is natuurlijk altijd goed. Sam vindt ze zo lekker, dat hij ze zelfs een keer als ontbijt heeft gegeten. Nou, hij mag ze voor mij best een keer als ontbijt maken. 

Lazy sunday: melanzane alla parmigiana

De Italiaanse keuken is een van mijn favorieten. Vroeger kampeerden we ieder jaar op een - zoals de ANWB zo typerend zou omschrijven - kleine, knusse camping pitoresk gelegen tussen de olijfbomen en wijngaarden. Twee jaar geleden ben ik voor het laatst in Italië geweest en stonden we ook op een dergelijk omschreven camping. De camping werd gerund door twee zussen. 's Ochtends haalde je vers brood met een korst zo knapperig zoals je alleen in het buitenland kunt krijgen, versgesneden parmaham en wijn zelf getapt uit een groot wijnvat. Op zondag kon je aanschuiven bij het viergangen diner en kookten de zussen authentieke Italiaanse gerechten met bij elke gang een bijpassende wijn. 

Laatst had ik weer last van een onstuimig soort heimwee en kreeg ik zin in melanzane. Melanzane alla parmigiana is een recept - net als lasagne - waarvan ik niet had verwacht dat het mooi te fotograferen was. Toen ik dit recept tegenkwam was er geen houden meer aan: melanzane it is! Ideaal voor een lazy sunday zoals vandaag. 

Boerderijkip met friet en vanille appelcompote & mayonaise

Kip met friet en appelmoes is natuurlijk welbekend van kinderfeestjes van vroeger. Op een wat meer culinaire wijze past deze kip ook perfect bij de decembermaand. Boerderijkip met citroen, Roseval aardappeltjes, vanille appelcompote en zelfgemaakte mayonaise. Oftewel, kip met friet en appelmoes the culy way. 

Fluffy pie met gekarameliseerde sjalotjes, blauwe kaas en walnoten

He's so fluffy, I'm gonna die - Agnes [Despicable Me] looking at a unicorn plush toy 

Volgens mijn moeder is het geheim achter fluffy pie minder ei en meer room. Om een smeuïge taart te krijgen, moet je in verhouding tot het ei veel room gebruiken. Ik volgde mijn moeders wijze raad en de taart had een hoog fluffiness gehalte. Ook houd ik echt van het korstdeeg van deze taart. Samen met het zoete van de gekarameliseerde sjalotjes en de pittige blauwe kaas is dit een match made in heaven. De geroosterde walnoten on top maken het af.

Foodblogswap: Zoervleisj met friet en appelmoes

Deze maand kookte ik voor de foodblogswap iets van Neptunes Kitchen, de blog van Jolanda. Dat Jolanda in Limburg woont, maakte mij heel blij, want Limburgs betekent lekker bourgondisch eten. Mijn roots liggen ook ergens in Limburg. Dit was dus mijn roeping: eindelijk eens traditioneel zoervleisj met frit, oftewel zuurvlees met friet, maken. Immers, van wie kun je nou beter het recept voor zuurvlees leren dan van een Limburgse?

Hartige worteltaart met geitenkaas en appel

Mijn droom is uitgekomen: eindelijk een huis met een hete luchtoven. In mijn vorige huis hadden we een krakkemikkig oventje (met een bakvorm erin moest het deurtje open blijven staan) die nooit deed wat ik wilde (alhoewel ik moet zeggen dat de relatie met mij en dat oventje steeds beter werd). Maar toch. Tijden van afzien zijn voorbij. Nooit meer gespannen het deurtje openen hopend dat wat je aantreft niet zwart is, dan wel overstroomd, dan wel niet gaar. 

Ik wist dan ook niet dat het bestond: studentenhuizen met ovens die doen wat je wil. Dus tijdens de eerste week in mijn nieuwe kamer heb ik dit gegeven eens even uitgebuit. Ik maakte drie keer een quiche, waaronder deze hartige worteltaart. Ik heb al veel verschillende varianten geprobeerd maar nog nooit eentje met wortel. Een tijd geleden maakte ik wel al eens een zoete variant van worteltaart - overigens echt de lekkerste taart ooit - maar een hartige versie had ik nog nooit gegeten. 

Worteltjestaart dus, maar dan hartig. Wat is jouw favoriete hartige taart?

Romige risotto met crunchy chorizo & chili's

Op dagen zoals vandaag, dat de zon heeft besloten achter de wolken te blijven en de regen en wind de overhand hebben, heb ik behoefte aan comfort food. Een flinke pan risotto is en blijft mijn ultieme troosteten. Er is een tijd geweest dat ik het wekelijks at, misschien zelfs wel twee keer per week, dus ik heb al behoorlijk veel risottocombinaties uitgeprobeerd. Nog steeds kan ik risotto wel elke week eten. 

Dit recept is een van mijn favorieten. Met knapperig gebakken chorizo en een beetje pittigheid door de chili's en bosui. Wat is jouw favoriete comfort food?

Epic burger time: bieten fetaburger met avocado en mango

Ik eet graag burgers: dik belegd met een opeenstapeling aan toppings. Dat je eerste gedachte is hoe je het broodje in hemelsnaam naar binnen gaat werken. Deze bietenburger met feta en havermout is echt epic. The veggie burger of my dreams. De bieten geven deze burger bijna een soort vleesachtig voorkomen en ze hebben enorm veel smaak, aards en een beetje zoetig tegelijk. Zelfs mijn vader, die niet beter wist dan dat burgers van vlees worden gemaakt, vond deze burger onweerstaanbaar.

Beleg ze voor een fast foody gevoel met je favoriete toppings en eet de burger op geroosterd zuurdesembrood of tussen twee plakjes donker roggebrood. Voor een lichtere variant kun je de burger ook tussen blaadjes kool of botersla inpakken, maar vergeet de frietjes niet! Ok, tijd voor burgers. 

Polentamuffins met oude kaas, zongedroogde tomaatjes & bosui

Deze maand is het thema van het foodblogevent fingerfood. Eten dat bedoeld is om gelijk op te eten, het liefst met je handen natuurlijk. Deze polentamuffins staan leuk op een feestje op een tafel vol eten, maar eet je ook lekker uit de hand. Voor de vulling kun je alles nemen wat je lekker vindt of nog in de voorraadkast hebt staan. Deze zijn met oude kaas, zongedroogde tomaatjes en bosui. 

Bietensoep met romige yoghurt & gorgonzola

Vandaag is het dan officieel aan: herfst. Maar, de herfst is zo erg nog niet. Voor mij is herfst soep. Soep hoort bij de herfst. Zoals regenbuien en windvlagen vol blaadjes ook bij de herfst horen. Stevig gevulde soepen bieden troost, comfort, warmte, thuiskomen. Dit is ook zo'n soep. Gemaakt van bieten en linzen, met de smaak van dille. Bovenop een flinke schep yoghurt en wat gorgonzola maken deze soep heerlijk romig.

Comfort food: herfst tatin van aubergine en rode ui met zandkoekdeeg

Het is weer hoog tijd voor wat comfort food. Eten om blij van te worden. Van dit recept met warme gekarameliseerde aubergine en rode ui en smaken van tijm en salie word je heel blij. Zelfs als het regent buiten. De bodem is van zandkoekdeeg, maar dan hartig. Echt zo'n bodem die je ongebakken ook wel helemaal op kan eten. Lekker nostalgisch net als vroeger toen je koekjes bakte. De combinatie van de gekarameliseerde groenten en de feta maakt dat je deze tatin echt eens moet maken.

Herfstwraps met paddenstoelen, brie en agavesiroop

Buiten waait het. Om het huis hoor je zo'n woeij geluid. Regen klettert tegen de ramen. Het is dan nog niet helemaal officieel herfst, maar het komt eraan. Zo lang ik binnen zit, vind ik het heerlijk. Met een kop thee of chocomelk lekker onder een fleechedekentje op de bank. Maar op het moment dat je 's ochtends wakker wordt terwijl het nog donker is buiten en je net wilt kijken hoeveel uur je nog kunt slapen (het lijkt immers toch midden in de nacht), besef je: het is al ochtend. Maar dan wel een herfstochtend. Niks geen zon die vroeg opkomt, niks geen lange zomeravonden en nee ook geen fluitende vogeltjes. Maar wat dan wel? Nou, deze herfstwraps! Dit herfstgerecht kwam ik tegen op de blog van Suus en ze zijn ZO goed. Je moet ze echt maken. Deze wraps maken de herfstige buien een stuk draaglijker. Met dit soort recepten wordt het straks nog een never ending autumn...

Zomerse salade met gegrilde perzik en abrikoos, halloumi en sesamzaad

Vandaag nog even snel een zomers gerechtje. Normaal ben ik niet zo van warm fruit door mijn eten, maar voor deze gegrilde perzikken en abrikozen met honing maak ik een uitzondering. De combinatie met de zoute halloumi kaas en frisse munt maakt deze salade heel lekker. Lekker als lunch of als maaltijdsalade met ciabatta en een koud glas witte wijn. 

Foodblogswap: quinoasalade met groene groenten en halloumi

Deze keer mocht ik voor de foodblogswap iets koken van kookmeisje Anne-Ruth. Op de een of andere manier ben ik nooit zo creatief met quinoa (ik weet niet wat het is, maar ik krijg een soort van mindblock als ik aan quinoa denk). Bij mij in de kast staat daarom altijd wel een pak quinoa ongeduldig te wachten tot 'ie eindelijk wordt gebruikt. Nou, times are changing, aangezien Anne-Ruth de lekkerste quinoa combinaties verzint. Dat kan bijna geen toeval zijn. Voorbestemd. Alles. De keuze was dit keer dus makkelijk. Een recept met quinoa dus. 

Fancy risotto met krab, inktvisinkt en broodkruimels

Dit recept voor zwarte risotto met krab, citroen en pangrattato (Italiaans voor broodkruimels) is echt hemels. Ik kwam het recept een paar jaar geleden tegen in een magazine van Jamie Oliver. Ik heb het maar één keer gemaakt, terwijl het eigenlijk helemaal niet moeilijk is, maar er wel fancy uitziet.  

Laatst toen ik weer eens krab at, moest ik aan dit gerecht denken. Helaas heb ik het recept toen niet uitgeknipt en na Jamie's boeken te hebben doorgespit, gaf ik het op. Onvindbaar. Toen op hoop van zegen maar mijn eigen variant gemaakt. Het ziltige krabvlees, de pittige pepers, het zure van de citroen en de romige risotto maken dit tot een super gerecht met als kers op de taart crunchy broodkruimels. 

Hier mijn versie van deze super lekkere risotto. 

Super snel broodje entrecote met ricotta pesto en pecorino

Soms heb je van die dagen dat je wat minder zin hebt om te koken. Dit is bij mij meestal de zondag, als ik na de hele dag te hebben gewerkt inspiratieloos thuiskom. Opwarmmaaltijden vind ik dan weer net wat te ver gaan en zijn niet echt mijn stijl. Ook als ik in mijn eentje eet, probeer ik toch op z'n minst één pan te gebruiken. Heel soms warm ik wat op uit de vriezer, maar vaak vergeet ik dit op tijd eruit te halen (en we hebben geen magnetron), dus dan wordt het toch een snelle hap.

Dit is echt een recept dat super simpel is, in een paar minuten klaar, maar wel echt heeeul lekker smaakt. Mijn ideale recept als ik uitgeblust in me eentje op de bank eet. Extra lekker onder een fleechedekentje met je favoriete serie. 

Wat is jouw favoriete ik-eet-vanavond-lekker-in-mijn-eentje-maaltijd?

Thailand: kookcursus Thais in Chiang Mai

In mijn vorige post claimde ik nog "de lekkerste curry ooit", zowel gegeten als gemaakt. Ooit gegeten kwam de eerste avond in Thailand al verandering in, toen ik bij een klein barretje aan de rivier in Bangkok groene Thaise curry at. De lekkerste curry ooit gemaakt, kookte ik gister tijdens een kookcursus in Chiang mai. Via twitter kreeg ik als aanrader om een Thaise kookcursus te doen. Chiang Mai ligt in het noorden van Thailand en hier barst het van de kookscholen waar je authentieke Thaise gerechten kan bereiden. Ideaal dus om Thais te leren koken. Wij kwamen uiteindelijk uit bij de Thai Farm Cooking School waar we in een half openlucht keuken vijf heerlijke Thaise gerechten bereidden. 

De lekkerste Thaise curry in 10 minuten

Morgen vertrek ik naar Thailand. Lekker 3,5 week lang elke dag curry's eten, vast nog heel veel lekkerder (en pittiger) dan deze. Wat wij in Nederland pittig vinden, schijnt in Thailand nog niet eens de mildste variant te zijn (heeft iemand hier al ervaring mee?! Ik ben heel benieuwd!) 

Om alvast in Thaise sferen te komen, maakte ik deze curry. Dit is misschien wel de lekkerste curry die ik ooit heb gegeten. Sowieso de lekkerste curry die ik ooit zelf heb gemaakt. Dit is zo'n curry waarvan je bij iedere hap blijft zeggen dat het echt heeeeel erg lekker is. Iedere hap is een smaakexplosie van kruidig, pittig, zoet, creamy, zuur. Daarnaast is deze curry ook nog eens in tien minuutjes klaar, zonder dat je een kant-en-klare currypasta gebruikt. 

Op mijn blog zal het de komende tijd dus wat rustiger zijn. Iedereen een hele fijne vakantie! Maar eerst nog even deze curry maken. 

Foodblogswap: homemade falafel van Borlottibonen

Voor de Foodblogswap mocht ik iets eten uit de volkstuin. Zelf heb ik helaas geen tuin, laat staan een volkstuin, maar het staat wel hoog op mijn lijstje voor later. Eten uit de volkstuin is de blog van Marleen waarop zij schrijft over, je raadt het al, haar eigen volkstuin in Utrecht. Als ik lees wat er allemaal in haar volkstuintje groeit, word ik wel jaloers. Zo heeft ze druiven, bramen, frambozen, appels en pruimen, maar ook heel veel groenten. Marleen haalt haar inspiratie voor recepten uit de oogst uit eigen tuin en maakt geweldig mooie foto's. 

Het was wel lastig kiezen, want er staat zoveel leuks op Marleens blog. Aangezien ik altijd in ben voor nieuwe dingen, wilde ik iets maken met een ingrediënt waarmee ik nog nooit had gekookt. Nou die staan er genoeg op! Eerst wilde ik de paardenbloemensiroop maken, maar helaas waren de paardenbloemen al vervlogen. De brandnetelpesto vond ik toch een beetje gewaagd. Dus uiteindelijk is het de falafel van Borlottibonen geworden. Falafel had ik al wel eens gemaakt, maar nog nooit van deze gek gekleurde boon. Het leek me wel funky, koken met een rozig gevlekte boon.

Toen begon mijn zoektocht naar de Borlottiboon. Ik vond 'm alleen in blik bij de biowinkel. Wel hadden ze Pintobonen die er net zo gevlekt uitzagen. Deze heb ik toen maar genomen en gelukkig bleek de Pintoboon hetzelfde te zijn als de Borlottiboon die ook wel Kievitsboon wordt genoemd. Blijkbaar ziet een kievitsei er net zo uit als een Pintoboon, dus vandaar. Lastig, drie verschillende namen voor één boon. Gelukkig was het recept niet lastig.